Ubud is het spirituele hart van Bali. Een plek vol yoga, rijstvelden, tempels en jungle. Hoe is het dagelijks leven hier? Niet als reiziger, maar als bewoner.
Sinds ik in Ubud woon, heb ik het eiland en deze plek van dichtbij mogen leren kennen. Daardoor ben ik heel anders naar het leven hier gaan kijken. In deze blog deel ik hoe het dagelijks leven in Ubud eruitziet. Hoe ziet een gewone dag eruit? Wat heeft me positief verrast? En wat is me zwaarder gevallen dan ik van tevoren had gedacht?
Lees hier waarom ik op Bali woon en hoe ik hier terecht ben gekomen
Drukte vs rust in Ubud
Ubud staat bekend als druk en toeristisch, en dat beeld klopt grotendeels. Het centrum van Ubud is één van de drukste plekken op het eiland. Scooters, taxi’s, toeristen en verkeer vullen de straten gedurende de dag.
Maar zodra je het centrum verlaat, verandert die drukte vrijwel meteen in rust. In de zijstraatjes rondom Ubud liggen rijstvelden, kleine weggetjes en dorpen waar je vooral locals ziet. Hier voelt Ubud ineens heel anders aan.
De drukte verschilt ook sterk per moment van de dag. In de vroege ochtend is het een stuk rustiger: de lucht is fris en de straten zijn nog leeg. Rond het middaguur wordt het steeds drukker en in de namiddag kun je flinke files verwachten. Daarom kies ik er zelf graag voor om vroeg op pad te gaan en probeer ik drukke plekken te vermijden op piekmomenten. Op deze manier voelt wonen in Ubud een stuk prettiger en rustiger.
Dagritme: leven in een ander tempo
Mijn dagen in Ubud beginnen vaak vroeg. Ik word wakker door geluiden die ondertussen normaal voor mij zijn geworden: hanen, scooters in de verte, een kettingzaag, karaoke van de lokale buren of tempelchanting, blaffende honden (en mijn eigen honden die wakker worden met de zonsopgang). Het voelt levendig en chaotisch, maar juist dat maakt het leven hier zo bijzonder.
Na het ontbijt besluit ik of ik vanuit huis werk of vanuit een koffietentje, om daarna ergens te gaan lunchen. Groente en fruit haal ik graag bij lokale kraampjes langs de weg, waar alles vers is. Voor “westerse” producten ga ik naar supermarkten zoals Pepito of Frestive, al moet ik zeggen dat er weinig gekookt wordt.
Wekelijkse massages, yoga, en meditatielessen zijn hier geen luxe, maar onderdeel van het dagelijkse leven. Net als wandelingen door de rijstvelden of tussen de palmbomen.
Het tempo ligt hier een stuk lager dan in Nederland. Er is minder haast, minder planning en meer ruimte om de dag te laten lopen zoals hij loopt. Omdat het vaak vroeg licht is en ook weer vroeg donker wordt, leef je in een ander ritme en dat ritme heeft me veranderd. Ik leef hier meer in het moment en leer nog dagelijks om haasten en plannen los te laten.
Natuur en buitenleven
Wat voor mij misschien wel het grootste verschil maakt, is de natuur en de zon. Rijstvelden, palmbomen en jungle zijn altijd dichtbij. En met een uurtje scooteren lig je al op het strand.
Je leeft hier veel meer buiten en bent constant omringd door groen. Maar eerlijk is eerlijk: ik mis de rustige wandelingen door de bossen in Nederland, waar je maar een handjevol mensen tegenkomt. In en rondom Ubud zijn vrijwel altijd veel mensen, zowel locals als toeristen. Dat is iets wat ik af en toe lastig vind. Toch maakt het gevoel van bijvoorbeeld een scooterrit door het groene landschap veel goed.
Community: locals, expats en reizigers
Ubud heeft een bijzondere mix van locals, expats en reizigers. Veel Balinezen zijn vriendelijk, oprecht geïnteresseerd en vinden korte gesprekken leuk, vaak ook om hun engels te oefenen. Wat ze nóg leuker vinden, is als je een paar woorden Indonesisch (Bahasa Indonesia) spreekt.
De expat en reizigers community in Ubud is groot, waardoor het makkelijk is om nieuwe connecties te leggen. Maar veel mensen komen en gaan, en dat kan soms voor een eenzaam gevoel zorgen. Desondanks maakt de openheid van mensen hier het makkelijk om toch een gevoel van verbondenheid te ervaren.
Regen, hitte en verkeer
Leven in Ubud betekent ook leren omgaan met de regen en de hitte, en met het verkeer.
De regen komt vaak in korte maar heftige buien. In het regenseizoen is dit een stuk heftiger dan in het droge seizoen, waarin het soms wekenlang nauwelijks regent. De regen zorgt voor verkoeling, maar brengt ook vocht, schimmel en praktische ongemakken met zich mee.
De hitte heeft weer invloed op je energie. Je leert vanzelf je dagindeling aan te passen aan het weer: activiteiten vroeg op de dag of rond zonsondergang, en liever geen lange scooterritten aan het einde van de middag als er dagelijkse regenbuien zijn.
Het verkeer in Ubud is een ander verhaal op zich. Slecht onderhouden en vaak te smalle wegen zorgen regelmatig voor flinke files. Dit vraagt veel geduld, iets wat ik hier heb geleerd, maar waar ik me desondanks soms nog steeds aan kan ergeren.
Mijn favoriete momenten in Ubud
Mijn favoriete momenten hier zijn niet per se de grote highlights, zoals uitjes of afspraken om naar uit te kijken. In Nederland waren dat vaak de momenten waar ik het meest naar toe leefde. Hier zijn het juist de kleine dingen: de vroege ochtenden voordat de rest van Ubud wakker wordt, de frisse en koele lucht na een regenbui, of avonden waarop de lucht prachtig kleuren toont tijdens de zonsondergang.
Sinds ik ook Bali woon, ben ik rust en stilte enorm gaan waarderen, juist omdat ze hier zo schaars zijn. En op dat soort momenten kan ik echt genieten van het leven en voelt Ubud als thuis.
Tot slot: is Ubud een fijne plek om te wonen?
Ubud is geen perfect plek. Voor mij in ieder geval niet. Het kan enorm druk en overweldigend zijn, het heeft geen strand en het dagelijks leven vraagt vaan om aanpassing. En toch is het een fijne plek om te wonen. Door de combinatie van de natuur en het centrum, de community en de levendigheid, en het leven in een langzamer tempo.
Het is een plek die je uitdaagt: om bewuster te leven, om los te laten, om je aan te passen en om meer in het moment te leven. En dat maakt Ubud, ondanks alles, absoluut de moeite waard.